Mikantor

© 2026 Mikantor.

Powered by WordPress.

Theme by Anders Norén.

Tag: wiosnaPage 1 of 9

{kwiat gruszy}

Koniec kwietnia. Zakwitły grusze. Gałęzie obsypały się miododajnymi kwiatami.

{folkowo}

{gaik}

Gaik jest radosnym i kolorowym wnoszeniem życia, zdrowia i urodzaju.

{ze słomy}

{jajeczka}

{Gaik-Maik}

Wiosenny Gaik dla uczczenia cyklu i następstwa pór roku.

{naturą barwione}

{mazurek}

{na gałązce}

{book}

{4}

{zmierzch}

Trzy ogniska. Trzy dni ognia. Od rana do zmierzchu.

{gardener’s corner}

{śnieżyczka}

Jeszcze są, jeszcze kwitną, ale przeminą, jak wszystko…

{camp-fire}

Powitanie wiosny ogniskiem to już tradycja.

{collage}

{21}

Kocham Cię Wiosno!

{gardener’s corner}

Wiosenne porządki w składziku z doniczkami. Poza tym widziałam dziś: pszczółkę, trzmiela i pierwszego bociana!

{dune}

{baźki}

{Galanthus nivalis}

{snowdrop}

Mój posłaniec wiosny.

{nastroje}

Zapisałam w cztery kadry moje nastroje.

{żonkile}

Wdzięczny, symboliczny, wiosenny. Żonkil.

{„Zapukała do mych drzwi”}

{przebiśnieg}

Znalazłam je pod wieczór. Wyrastają spod suchych liści i cieszą niebywale.

{przedwiośnie}

Tymczasem ogród jeszcze trochę śpi. Niektóre zioła wciąż okryte. Jednakże to już kwestia dni.

{baźki}

Skromne, pierwsze i nieśmiałe. Są zawsze obietnicą wiosny.

{kolaż}

Końcem lutego przyleciały żurawie. Pierwsze wędrowne stada. Z radością patrzyłam, jak stały na pobliskich polach. Marzec rozpoczął się pięknie.

{więcej światła}

Dni jaśnieją i stają się dłuższe. Słońce zaczyna zaglądać przez okna.

{02.20}

Przyniosłam pierwsze bazie z ogrodu. Te nieśmiałe kotki cieszą mnie najbardziej.

{mój gaik}

Wstążeczkami ubrany i krajką przepasany. Pilnuje grochu, cebuli i porzeczek. Ma baczenie na wszystko, co natura niesie.

{rozkwit}

W Trzebiatowie w pełnym rozkwicie.

{kotki}

Wierzba kotkuje – pszczoła podlatuje. Piękno wiosny polega na tym, że wszystko żyje nowym życiem.

{śliwa ałycza}

Ałycza pierwsza zakwita, więc dla pszczół i trzmieli to radość. Drzewko miododajne. Drzewko królowych. Takie piękne i dobre.

Older posts →