Mikantor

© 2026 Mikantor.

Powered by WordPress.

Theme by Anders Norén.

{światło}

Zmiana światła, zapachów i dni. Słońce zachodzi wcześniej.

{this is love}

Najpiękniejsza miłość po prostu jest. W szklance zaparzonej herbaty i koszulce w paseczki.

{grusza}

Już po gruszkach, ale teraz są jabłuszka.

{koniec września}

Pusta plaża. Morze, jak tafla szklana. Zupełna cisza…

{dune}

Koniec lata nie jest końcem pięknych chwil. Nie jest żadnym końcem. Jest przejściem.

{cabin}

{Capsicum L.}

Sfotografować każdy owoc, który zerwę. Tym bardziej jeśli chodzi o paprykę.

{morning grind}

{living by the sea}

Wrzesień był piękny, nawet na końcówce. Trochę jakby chciał przypomnieć, że lato zasługuje na coś wyjątkowego.

{plony}

Zobaczyć swoje plony, wyrazić wdzięczność i pożegnać, to co musi odejść.

{the dorsz}

{baby tomato}

Żegnajcie koraliki najsłodsze. Najmniejsze pomidorki.

{żagle}

Wiatr wiał w te żagle i dmuchał na wodach Bałtyku.

{marynarzyk}

{stare wiosła}

{baby zucchini}

Kanapka z tym, co go wczoraj nie zerwałam.

{koraliki}

Zrywam ostatnie koktajlowe pomidorki. Zasługują na zdjęcie.

{tea on the beach}

Prawie jak na pustyni. Herbata po beduińsku.

{cabin}

{nabrzeże}

Poranki coraz bardziej mgliste, ale za to jakie subtelne i tajemnicze.

{cukinia baby}

Nieprzerośnięta cukinia ma cudowny, świeży smak. Zbierać, nie hodować i cieszyć się smakiem!

{coleman 1950-1960}

Herbata nie pyta. Herbata się parzy.

{jaja na oko}

Śniadanie ogrodnika, czyli jajka smażone na ogniu. Klasyka w najlepszym wydaniu.

{turkish tea}

Herbata wypita nie tam, gdzie zwykle. Szczęście na dziś i dobra myśl.

{f-i-r-e}

Małe ognisko, wielka chwila.

{almapaprika}

Sukcesywne zbiory pięknie wybarwionych papryk, które rosły w gruncie bez żadnej osłony. Papryka nas lubi (uśmiech).

{światło}

Światło przenika w głąb wiaty, padając na drewniany dach i solidne podpory.

{święto plonów}

Plon niesiemy, Plon, w Gospodarza dom!

{harvest moon}

Pełnia żniwnego księżyca, czyli Księżyc Żniwiarzy. Zaufałam temu, co odchodzi, i przyjmuję to, co przychodzi.

{nabrzeże}

Zapach żywicy, trzcin i wody. Cudowna kombinacja zapachowa.

{przygotowania do rejsu}

{jarzębina}

Owoce, które jedli moi dziadkowie.

{dalarna}

{gaik}

Wiele z pięknych, dawnych tradycji ucieka, bezpowrotnie znika, ale wciąż mamy wpływ na to, co ocaleje, co zostanie… Siejemy!

{swetry}

Jeszcze nie w użyciu, ale już na podorędziu.

Older posts →