Menu Close
Polityka Prywatności
Moje dane (Rodo)
© 2026 Mikantor.
Powered by WordPress.
Theme by Anders Norén.
Każda chwila w życiu jest inna. Jedyna taka… i mija wraz z upływającym czasem.
Zaledwie 3 km od brzegu Bałtyku. Jezioro od morza.
Spójrz jak piękna jest jesień nad jeziorem.
To on, to on. Ten klon. Tak pięknie barwi jesień.
Zaczyna się czas grzybów późnojesiennych i zimowych, bo przecież grzyby rosną także zimą.
Mam ogromny szacunek do wiejskich zasad, tradycji, praktyk.
Listopad uczy, że nic nie trwa wiecznie.
A gdy liście lecą i szeleszczą. To są szepty jesieni.
Nie wiem, czy to cortland czy też nie. Tak czy siak są to przepyszne jabłuszka.
Beczy wrzesień, że już jesień. No i mamy końcówkę października.
Klika grzybów pod nosem, czyli grzyby przyszły do mnie.
Zacieszam się życiem, gdy znajdujesz grzyby pod samym domem.
Jeszcze w zielone gramy. Jeszcze świeżą paprykę zrywamy.
Słoneczniki i inne kwiaty w dzień targowy. Bardzo lubię.
Młodziutki jabłonie zaowocowały po raz pierwszy. Tak mocno, że od nadmiaru owoców uginały się gałęzie.
Wrócą w następnym sezonie, bo nasza ziemia jest dla papryki.
Lekko mglisty, rześki i przyozdobiony. Witaj świecie!
Słońce zachodzi. Kończymy zbierać rumiane jabłuszka, które radują nasze serca.
Gruszki zebrane w skrzynki poukładane. A spady do ciasta.
Życie nie jest wiecznym latem, ale w przemijaniu pór roku jest coś więcej.
Już po gruszkach, ale teraz są jabłuszka.
Koniec lata nie jest końcem pięknych chwil. Nie jest żadnym końcem. Jest przejściem.
Zrywam ostatnie koktajlowe pomidorki. Zasługują na zdjęcie.
Plon niesiemy, Plon, w Gospodarza dom!
Pełnia żniwnego księżyca, czyli Księżyc Żniwiarzy. Zaufałam temu, co odchodzi, i przyjmuję to, co przychodzi.
Owoce, które jedli moi dziadkowie.
Zawalczyć o odmiany, które rosły w ogrodach naszych dziadków i pradziadków: głóg, róża, czeremcha, morwa, tarnina.
Suche igliwie i wciąż rozgrzana słońcem ściółka sosnowa. Zapach piasku, soli i morszczynu. Kawałki drewna, które zostały wyrzucone na brzeg. Surowy i dziki Bałtyk we wrześniu.
Niebiańska plaża. Raj na ziemi.
Dzikie miody od Wierzbina. O jasnej barwie, kwiatowym smaku i wielkiej aksamitności.
Oda do renklody. Spadasz z drzewa prosto w moje dłonie. Jesteś słodka, kulista i soczysta. Nie wiedziałam, że jesteś taka pyszna. Moja ci!
Nic szczególnego… ale jednak coś pięknego.
Konferencja. Posadzona trzy lata temu. W tym roku wyda pierwsze owoce. Jak na wielkość drzewka jest ich całkiem sporo.