Menu Close
Polityka Prywatności
Moje dane (Rodo)
© 2026 Mikantor.
Powered by WordPress.
Theme by Anders Norén.
Każda chwila w życiu jest inna. Jedyna taka… i mija wraz z upływającym czasem.
To on, to on. Ten klon. Tak pięknie barwi jesień.
Zaczyna się czas grzybów późnojesiennych i zimowych, bo przecież grzyby rosną także zimą.
Mam ogromny szacunek do wiejskich zasad, tradycji, praktyk.
Przepiękna dynia muskat. Jej kolory i faktury.
Nie wiem, czy to cortland czy też nie. Tak czy siak są to przepyszne jabłuszka.
Zbieramy i zwozimy jabłuszka do ziemianki.
Jeszcze w zielone gramy. Jeszcze świeżą paprykę zrywamy.
Młodziutki jabłonie zaowocowały po raz pierwszy. Tak mocno, że od nadmiaru owoców uginały się gałęzie.
Pogoda dopisała. Cały proces kiszenia kapusty wraz z kąpiołką został zrobiony na zewnątrz.
Dzień pracy w ogrodzie najlepiej połączyć z posiłkiem pod chmurką.
Wrócą w następnym sezonie, bo nasza ziemia jest dla papryki.
Czas najwyższy zbierać paprykę, aby zdążyć przed pierwszymi jesiennymi przymrozkami.
Lekko mglisty, rześki i przyozdobiony. Witaj świecie!
Słońce zachodzi. Kończymy zbierać rumiane jabłuszka, które radują nasze serca.
Jeszcze jest zielono i dość ciepło, jeszcze wieczory potrafią być miłe. Jeszcze herbatka na ogrodzie.
Wymiar pracy i kolejne doświadczenie, czyli rok w ogrodzie.
Gruszki zebrane w skrzynki poukładane. A spady do ciasta.
Już po gruszkach, ale teraz są jabłuszka.
Koniec lata nie jest końcem pięknych chwil. Nie jest żadnym końcem. Jest przejściem.
Kanapka z tym, co go wczoraj nie zerwałam.
Zrywam ostatnie koktajlowe pomidorki. Zasługują na zdjęcie.
Nieprzerośnięta cukinia ma cudowny, świeży smak. Zbierać, nie hodować i cieszyć się smakiem!
Stuletnia śliwa wydała owoce idealne pokryte obfitym szaro-niebieskim nalotem. Słodkie jak miód.
Zawalczyć o odmiany, które rosły w ogrodach naszych dziadków i pradziadków: głóg, róża, czeremcha, morwa, tarnina.
Suche igliwie i wciąż rozgrzana słońcem ściółka sosnowa. Zapach piasku, soli i morszczynu. Kawałki drewna, które zostały wyrzucone na brzeg. Surowy i dziki Bałtyk we wrześniu.
Niebiańska plaża. Raj na ziemi.
Wciąż jestem w tych ciepłych i otulających złotym światłem wieczorach.
Oda do renklody. Spadasz z drzewa prosto w moje dłonie. Jesteś słodka, kulista i soczysta. Nie wiedziałam, że jesteś taka pyszna. Moja ci!
Konferencja. Posadzona trzy lata temu. W tym roku wyda pierwsze owoce. Jak na wielkość drzewka jest ich całkiem sporo.
Zakochuję się w życiu, gdy dzikie drzewa owocują tak obficie.
Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę, cebula się rodzi. Wszystko ma swój czas.
Wić, utkana nić. Z pozoru delikatna i cienka, w rzeczywistości dużo mocniejsza niż mogłoby się wydawać.