Tag: morningPage 1 of 6

{nowy dzień}

Zacieszam się życiem, gdy wcześnie wstaję po letniemu.

{tiszina}

Kiedy rozum cichnie, pojawia się przestrzeń, by usłyszeć to, co płynie z wnętrza.

{kawa}

Wielka to radość czuć zapach kawy, w ciszy wschodzącego dnia.

{pajęcza nić}

Wić, utkana nić. Z pozoru delikatna i cienka, w rzeczywistości dużo mocniejsza niż mogłoby się wydawać.

{nie tylko pomarańcze}

Nad ranem pokój wypełnił się słodkim i egzotycznym zapachem drzewa pomarańczowego, które rosło pod samymi oknami. Korona drzewa sięgała wysoko, do drugiego piętra stuletniej kamienicy.

{świetliki}

O świetle, które wraca silniejsze. Ono się mnoży, podwaja. Umacnia.

{dżezwa}

{z tygielka}

{black coffee}

{ibrīk}

Nie jesteśmy bardzo zajęci, gdy kawa się parzy.

{morning coffee}

Kawa jeszcze w domu, bo rano był przymrozek, ale słońce ma już wielką moc.

{dżin}

{kawa}

Para znad imbryka w ciepłym świetle poranka. Każda taka chwila jest cudem.

{poranek}

Bladym świtem. Zanim ruszy dzień. Zanim ruszy cały świat.

{poranek}

Podobno od jutra zimy ni ma. Czyżby to ostatni mroźny poranek?

{przy stole}

Wszystko dzieje się dokładnie tak, jak powinno.

{przerwa}

Szczęście nie jest czymś gotowym. Pochodzi z naszych działań.

{morning}

{poranek}

Poranek w zimowej aurze, w flanelowej pościeli, ciepłym domu, w aromatach kompotu z suszu.

{ozdoby}

{Bitola}

Poranek w Bitoli. Chodniki po deszczu. Miasto jeszcze śpi.

{Kratovo}

W miasteczku kamiennych mostów, które leży w kraterze wygasłego wulkanu.

{čamci}

Powtarzające się cyfry nie są niczym innym, jak subtelną wskazówką od Wszechświata. To znak, że jestem na dobrej drodze. Tu gdzie miałam być. Jestem.

{poranek}

Jakim pięknym i cennym darem jest poranek. Idzie nowe.

{poranek}

I tylko śpiewać. „Zima ziębi, zima gnębi, ale zimy, zimy żal”. Kabaret Starszych Panów · Jeremi Przybora

{mróz}

W kalendarzu luty. Przyszedł mróz i wymalował na szybach scenki zimowe. Tak jakby okna były jego płótnem. Podziwiam.

{kafa}

Wdzięczność za dobre rzeczy. Za otwarcie oczu, za nowy dzień, za kawę z Tobą.

{PRZEżycie}

Nigdy nie jest stratą czasu robienie rzeczy, które sprawiają przyjemność i radość.

{11:11}

Tylko w ciszy usłyszysz, że Wszechświat daje informację zwrotną.

{rysunek na szkle}

Piliśmy pierwszą kawę, a mróz nadal malował na szybach.

{imbryk}

Mroźny poranek, ale słońce zagląda do wnętrza domu. Gorąca kawa kopci w miedzianym imbryku. Piękno chwili.

{otulacze}

Styczeń to taki czas, kiedy natura zwalnia swój rytm. Pora zwrócić się do wnętrza.

{poranek}

Ciemne poranki, krótkie dni, ale jeszcze chwilę i wszystko się odmieni. Tymczasem trzeba powiedzieć: o jesieni, jesieni, jesieni… Pogoda jest znośna, co sprawia, że można pracować w ogrodzie.