Mikantor

© 2026 Mikantor.

Powered by WordPress.

Theme by Anders Norén.

Tag: handmadePage 1 of 7

{kilim}

Podusia na zydelek. Nadspodziewany prezent od Jerrego.

{linen & wicker}

{u Jerrego}

Wszyscy znają Jerrego, Jerry zna wszystkich.

{koło}

Wszystko kołem się toczy. I koło się zamyka…

{handmade clothes}

{wełna}

Z jej wełny żyje cała wieś. Taka jest Mokosz.

{jarmark wczesny}

Siedem dni warsztatów i cztery dni festiwalu. Gwarne dni pełne dobrej energii. Ogrom spotkań, rozmów, powitań. Wydeptane ścieżki do ulubionych kramów.

{glina}

Niezwykła droga gliny. Od kawałka bryłki do prawdziwego dzieła sztuki.

{u garncarza}

Jedno z wielu przepięknych dzieł w pracowni garncarskiej. Potęgi nie trzeba nikomu udowadniać. To po prostu widać.

{kaletka}

Wymarzona kaletka z kory brzozowej. To rodzaj zapłaty za chleb, który dostarczaliśmy codziennie do obozowiska pod „Rajskim Jabłuszkiem”. Cudowna pamiątka.

{V}

„Nie święci garnki lepią…” Warsztat garncarza na grodzie. Naszego Mistrza.

{bębny}

Na zdjęciu wyjątkowe bębny od J. i M. Wykonane z dwóch membran skórzanych, strojonych liną.

{gard}

Tuż przed otwarciem wielkiej bramy.

{młody rzemieślnik}

Tu każdy z czegoś słynie. Chociażby z gry na okarynie.

{praca rąk}

Od piekarza do tkacza, garncarza, bartnika, kowala, powroźnika i złotnika.

{tarabany}

Zabrzmiały trąbek dźwięki. Biją bębny i tarabany!

{dzika kuchnia}

Gotowanie jajek w garnku glinianym, czyli dzika kuchnia na Wolinie.

{bławat}

Jedwabny igielnik w bławatnym kramie „Otelia”.

{czas na herbatę}

Dym tańczy i niesie opowieści. Czas zaczyna płynąć inaczej…

{nić porozumienia}

A my tu spotkani jedną nicią powiązani.

{haft}

{serce}

Serce pełne wdzięczności szybciej przyciąga szczęście niż serce pełne ubolewania.

{oolong}

{ona}

Korale ze słomy i krajka. Do tego dużo opowieści, ciepła i uśmiechu.

{clay pot}

Z wolna parzy się wieczorna herbatka u V. Doceniam to miejsce i piękno, które mnie otacza.

{vuna}

A u Eleonorki walonki. Same się proszą o zdjęcie.

{koniec czerwca}

Wyjątkowy czas. Pełnia. Pierwsza tego lata.

{wia-nek}

Kolisto upleciony, z najpiękniejszych polnych kwiatów, ziół i zboża. Wzorcowy.

{przed i po}

{praca wre}

Nasz wikliniarz „Wierzbin” w trakcie wyplatania podkładów pod wianki.

{pod wianki}

Drogi Pamiętniczku, na chwilę przerywam publikowanie zdjęć z ostatniej podróży, gdyż jestem tuż po letnim przesileniu Słońca, czyli nocy Kupały.

{chwile}

T. kupuje nowe buty u Wilka. Tego samego dnia J. kreśli rysunek młynka walcowego. Wszystko dzieje się w swoim czasie.

{słomkowy}

Dach to kapelusz domu. A słomkowy kapelusz dobry na słoneczną majówkę.

{dzieje majówki}

{Sveta i jej świat}

Nitka po nitce powstaje krajka na bardku.

Older posts →