Mikantor

© 2026 Mikantor.

Powered by WordPress.

Theme by Anders Norén.

Tag: naturePage 2 of 31

{Thuja plicata}

Z wizytą u zimozielonego żywotnika olbrzymiego.

{january}

Dziś w nocy przyprószyło pierwszym tej zimy śniegiem.

{koniec grudnia}

Dni – choć bardzo powoli – jaśnieją i stają się już nieco dłuższe. Światło zaczyna wracać. Radość.

{drożyna}

I szarym rankiem poszliśmy leśną drożyną do pobliskich lasów. A niebo było białe, jak mleko.

{inaczej o świerku}

Świerki, choineczki, chojaczki, iglaczki. Jak wy pięknie pachnące.

{ostatki}

{castanea sativa}

{podczas spaceru}

Las wita nas. Las karmi nas – na wiele sposobów

{mikrokosmos}

Czyżby to jeden dzień życia łąki pod lasem?

{o czym sumi las}

{prze-jście}

Jesienny las i powalone brzozy. Przejście.

{lonac}

{rodzimy dąb}

Przyjaciel wszystkich. Ludzi i zwierząt.

{trzy kolory}

Natura maluje najpiękniejsze obrazy. Każdego dnia.

{w parku}

Drogi Pamiętniczku, wrzucę trochę zdjęć z jesieni, bo mnie zaraz zima zastanie.

{Kuklica}

{dziedziniec}

Zieleń pięknie kontrasuje z ciemnym kolorem drewna, które pokrywa naturalna patyna.

{źródło}

Badź jak woda. Oczyść umysł, otwórz serce i płyń.

{Чинар – 800}

Co to jest nadłożyć 100 km lub więcej drogi, gdy ty żyjesz 800 lat?

{cinar}

To wszystko z twojego powodu, wysoki Cinarze, to wszystko by cię zobaczyć. Blagodaria!

{krave}

Krowy zeszły z gór i swoje nadejście obwieściły dzwoneczkami.

{tin planters}

{krave}

Na plaży jesteśmy zupełnie sami. To znaczy nie ma ludzi, ale są krowy. I to są moje Bałkany!

{platan – cinar}

I tak nieprzerwanie przez tysiąc sto lat platan rodzi liście i szepce do nas stare prawdy.

{1100 lat}

To jest najstarsze drzewo jakie widziały moje oczy. Być przy nim to wielkie szczęście.

{tymian-ek}

Raz jeszcze zdjęcie ci zrobię, bo taki piękny jesteś tymianku znad Bregavy.

{koniec września}

Oto zbiory na koniec miesiąca. Ogród stopniowo przechodzi w stan spoczynku.

{zielona miedza}

{maslinka}

Miejsce zakupu naszej oliwki „maslinki” oraz przemiła gościna u Habiby.

{brdo/wzgórze}

Trochę wyżej, jakby bliżej macedońskiego nieba.

{Crkva Vaznesenja Hristova – Stolac}

Cerkiew z dzwonnicą z 1870 roku w otoczeniu głębokiej zieleni: cyprysów, żywotników i akacji.

{black hills}

Ciemne i okryte siwizną kamienie zdają się nie mieć końca. Bezmiar przestrzeni rozlega się echem dalekim. Nic więcej, głucha cisza. Macedonia 2024

{krok}

Czasem wystarczy jeden krok, jedna myśl, jedna decyzja. A później wszystko się zmienia i możesz widzieć więcej…

{bramy do ziemi}

{kogut}

Na wsi dłuższe życie, gdy wstajesz o świcie.

Older posts → ← Newer posts