{moroccan style}

Obok kominka stał duży, marokański stolik. To właśnie przy nim zasiadaliśmy po turecku do każdej wieczerzy. Obłożeni poduchami czuliśmy się trochę jak bohaterzy Księgi tysiąca i jednej nocy. Jedzenia nie brakowało, wina również, więc radosna gadanina rozpędzała się z minuty na minutę. Aż do momentu, gdy zaczynaliśmy ziewać, mrużyć oczy i coraz rzadziej padały pytania. Wtedy rozchodziliśmy się do swoich ogromnych komnat, by wpaść w objęcia Morfeusza. Nasze łóżko znajdowało się na wprost wielkiego witrażu. Z tryptyku spoglądał na nas mityczny ptak – Turul, więc chyba bardziej byliśmy pod okiem boga Isten. Turul nosi cechy orła, kruka i sokoła. Jest dość straszny i groźny, ale to ptak dziejów węgierskich i bardzo ważnym symbol narodu. Jego skrzydła są ogromne i niosą prawdę jeszcze z czasów nomadzkich, czyli przed osiedleniem się Madziarów nad pięknym modrym Dunajem.

Budapeszt z Przyjaciółmi – listopad 2017

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Wspomnienia wciąż żywe i gorące Kochani🌶🥓🍷

  2. Wciąż! I tego nic już nie zmieni…
    Oby do szybkiego powrotu!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.